Wyrażenie vice versa to klasyczny łaciński zwrot, który w polszczyźnie funkcjonuje jako przysłówek w znaczeniu odwrotnie, na odwrót, wzajemnie. Kluczowe pytanie brzmi: pisać je razem czy osobno? Odpowiedź jest jednoznaczna – wyłącznie osobno: vice versa. Zapis viceversa jako jedno słowo jest błędem.

Skąd ta zasada? Łacina rządzi się swoimi prawami – zarówno vice, jak i versa to dwa odrębne słowa o własnych znaczeniach. Pierwsze odnosi się do zastępstwa lub kolejności, drugie pochodzi od słowa oznaczającego odwrócenie. Sklejenie ich w jeden zapis zaprzeczałoby oryginalnej strukturze języka źródłowego i dlatego polskie słowniki konsekwentnie odrzucają taką formę.

Warto zapamiętać, że vice versa jest nieodmienne i wstawia się je do zdania dokładnie w tej postaci, niezależnie od kontekstu gramatycznego. Dopuszczalny jest również skrót v.v., który bywa stosowany w tekstach formalnych lub naukowych, gdy zależy nam na zwięzłości.

Przykładem podobnego wyrażenia wielowyrazowego pisanego osobno jest chociażby nota bene – obydwa przypadki pokazują, że łacińskie zwroty wielosłowne zachowują rozłączną pisownię również w polskich tekstach.