Wiele osób zastanawia się, czy poprawnie mówimy widnokrąg czy widnokręg. Odpowiedź jest jednoznaczna: jedyną akceptowaną przez słowniki formą mianownikową jest widnokrąg.

Skąd bierze się mylna forma widnokręg? To efekt tzw. alternacji samogłoskowej, czyli naturalnej wymiany głoskowej zachodzącej w odmianie tego rzeczownika. W przypadkach zależnych, takich jak dopełniacz (widnokręgu), narzędnik (widnokręgiem) czy miejscownik (widnokręgu), samogłoska ą przechodzi w ę. To całkowicie normalne zjawisko językowe, jednak część użytkowników przenosi tę formę na mianownik, co jest błędem.

Mianownik rzeczownika brzmi zawsze widnokrąg – z wyraźnym ą. Warto zapamiętać, że słowo to oznacza linię pozornego zetknięcia nieba z ziemią lub przenośnie zasięg jakiegoś zjawiska bądź wpływu. Kiedy więc chcemy powiedzieć o horyzoncie lub granicy widzenia, sięgamy po formę widnokrąg, nie widnokręg.