Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak poprawnie zapisać nazwę tego wyjątkowego dnia? Odpowiedź jest prosta, choć wielu popełnia tu błąd: jedyna prawidłowa forma to Wielki Piątek – z dużą literą w obu wyrazach.

Skąd taka zasada? W polskiej ortografii nazwy świąt liturgicznych o charakterze jednostkowym – czyli takich, które przypadają na jeden, ściśle określony dzień w roku – zapisujemy wielkimi literami we wszystkich członach. Wielki Piątek to właśnie takie święto: konkretny, niepowtarzalny dzień upamiętniający ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa. Dlatego wielką literą piszemy zarówno przymiotnik Wielki, jak i rzeczownik Piątek.

Formy wielki piątek (obie małe litery) oraz Wielki piątek (tylko pierwsza wielka) są błędne. Pierwsza z nich traktuje to wyrażenie jak zwykły opis dnia tygodnia, a nie nazwę własną święta. Druga natomiast łamie zasadę pisowni wielką literą wszystkich składników nazwy świątecznej – przymiotnik Wielki jest tu pełnoprawną częścią nazwy własnej, nie tylko przydawką opisową.

Tę samą regułę stosujemy do innych świąt chrześcijańskich, takich jak Wielka Sobota, Niedziela Palmowa czy Środa Popielcowa – każdy człon nazwy piszemy wielką literą.