Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak poprawnie zapisać czasownik oznaczający energiczne wyrzucanie nóg lub kopyt? Odpowiedź jest jednoznaczna – jedyną poprawną formą jest wierzgać. Zapis wieżgać to błąd ortograficzny, który nie powinien pojawiać się ani w tekstach pisanych, ani w słownikach.

Wierzgać piszemy przez rz, a nie przez samo ż. Co ważne, pisownia tego słowa należy do grupy wyjątków, które trzeba po prostu zapamiętać – nie istnieje tu konkretna reguła gramatyczna, którą można by zastosować mechanicznie. Nie ma blisko spokrewnionego wyrazu, który uzasadniałby wymianę głosek ani historycznego wzorca, do którego można by się odwołać.

Słowo wierzgać funkcjonuje przede wszystkim w języku potocznym. Używamy go, opisując ruchy nóg człowieka – na przykład dziecka bujającego kończynami w powietrzu – ale też zachowanie zwierząt kopytnych, które w geście oporu lub pobudzenia wyrzucają tylne nogi do tyłu. W obu kontekstach zapis pozostaje identyczny: zawsze z rz.