Jedyną poprawną formą jest wiewiórka – przez ó, nie przez u. Zapis wiewiurka to błąd ortograficzny, który pojawia się dość często, bo wymowa obu form brzmi podobnie w potocznej mowie.

Skąd wzięło się ó w tym słowie? To tak zwane ó niewymienne, czyli takie, które nie zmienia się na o w żadnej formie odmiany wyrazu. W przypadku wiewiórki historyczne uzasadnienie pisowni sięga prasłowiańskich korzeni tego słowa, jednak dla codziennego użytkownika języka polskiego najważniejsze jest po prostu zapamiętanie, że piszemy przez ó.

Wiewiórka to dobrze znany gryzoń o puszystym ogonie, spotykany w parkach i lasach niemal całej Polski. Jeśli masz wątpliwości przy pisaniu, możesz skorzystać z prostego skojarzenia – wyraz wiewiórka należy do grupy słów, w których ó jest znakiem historycznym i nie podlega wymianie, dlatego zawsze zapisujemy go tak samo, niezależnie od formy gramatycznej: wiewiórki, wiewiórce, wiewiórkę.