Czy zamawiasz w kawiarni shake’a czy szejka? To pytanie, które niejednego bywalca kawiarni może wprawić w zakłopotanie. Odpowiedź jest jednak jednoznaczna – w języku polskim obowiązuje wyłącznie forma shake, zapisywana zgodnie z angielską pisownią.

Skąd w ogóle pokusa, by pisać szejk? Wynika ona z naturalnej tendencji do fonetycznego spolszczania wyrazów obcych. Angielskie shake wymawia się przecież podobnie do polskiego 'szejk’. Jednak tu kryje się pułapka – słowo szejk jest już zajęte! Oznacza ono arabskiego przywódcę lub dostojnika plemiennego i funkcjonuje w polszczyźnie od dawna w tej właśnie formie. Używanie go w znaczeniu koktajlu mlecznego byłoby więc poważnym nieporozumieniem.

Wyraz shake to zapożyczenie z języka angielskiego, gdzie pochodzi od czasownika to shake, czyli 'trząść, mieszać’. Koktajl mleczny zawdzięcza tę nazwę właśnie sposobowi przygotowania – składniki energicznie się nim wstrząsa lub miesza. Polska norma językowa nie wypracowała dotąd oficjalnej spolszczonej formy tego słowa właśnie po to, by uniknąć kolizji z już istniejącym wyrazem szejk.

Warto też wiedzieć, jak odmieniać shake przez przypadki. W dopełniaczu piszemy shake’a, w celowniku – shake’owi, a w miejscowniku – shake’u. Apostrof oddziela angielską podstawę słowa od polskiej końcówki fleksyjnej, co jest standardową praktyką przy odmienianiu wyrazów obcych kończących się na niewymawianą lub obcą literę.