Jedyną poprawną formą jest muł – zapisywany przez u zwykłe, nie przez ó. Zapis mół to błąd ortograficzny, który nie ma uzasadnienia ani etymologicznego, ani fonetycznego.

Skąd pewność, że piszemy przez u? Kluczem jest pochodzenie słowa. W przypadku zwierzęcia – mieszańca konia i osła – wyraz wywodzi się z łacińskiego mulus, w którym od początku obecne jest u. Nie mamy tu do czynienia z żadnym historycznym procesem, który uzasadniałby wymianę samogłoski na ó (jak dzieje się np. w formach obocznych typu wóz – wozu). W języku polskim brak formy, w której ó wymienia się na o, co byłoby jedną z klasycznych wskazówek pozwalających rozstrzygnąć wątpliwości ortograficzne.

Warto też pamiętać, że słowo muł to wyraz wieloznaczny. Poza zwierzęciem określa również naturalny osad gromadzący się na dnie rzek i jezior – ta forma wywodzi się z prasłowiańskiego mulъ, gdzie również mamy u. W języku potocznym muł bywa używany jako niezbyt pochlebne określenie osoby powolnej lub mało rozgarniętej. We wszystkich tych znaczeniach obowiązuje ten sam zapis – przez u.

Prosta reguła: jeśli nie możesz sprawdzić pisowni przez wymianę ó na o w innej formie tego samego wyrazu, i nie masz pewności, zawsze sięgnij po słownik. W przypadku słowa muł – zawsze u, bez wyjątku.