Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego piszemy chowa, a nie howa? Odpowiedź kryje się w historii języka polskiego i jego związkach z językiem czeskim.

Czasownik chować trafił do polszczyzny jako zapożyczenie z języka czeskiego, gdzie funkcjonuje forma chowati. To właśnie to czeskie pochodzenie słowa przesądziło o zapisie z dwuznakiem ch – i tak zostało do dziś. Forma chowa to trzecia osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego, czyli odpowiedź na pytanie: co on/ona/ono robi?

Błędna forma howa powstaje najczęściej przez analogię do wymowy – w mowie potocznej ch i h brzmią niemal identycznie, co łatwo prowadzi do mylnych skojarzeń przy pisaniu. Warto jednak pamiętać, że wymowa nie zawsze jest wyznacznikiem ortografii!

Czasownik chować ma kilka znaczeń: może oznaczać odkładanie czegoś w bezpieczne miejsce, ukrywanie, wychowywanie dzieci, a także hodowanie zwierząt. We wszystkich tych kontekstach obowiązuje ten sam zapis – przez ch.