Jedyną poprawną formą jest podróżnik – pisana przez ó oraz ż. Formy takie jak podrużnik, podrurznik czy podrórznik są błędne i nie istnieją w języku polskim.

Klucz do zapamiętania pisowni tego słowa tkwi w jego pochodzeniu. Wyraz podróżnik wywodzi się od rzeczownika podróż, a ten z kolei jest spokrewniony z rzeczownikiem droga. Dzięki tej rodzinie wyrazów możemy łatwo sprawdzić obie trudne litery:

Po pierwsze, ó wymieniamy na o – porównując podróznik z wyrazem podróż, zauważamy wymianę samogłoski: podróż – drodze. Skoro w powiązanym słowie pojawia się o, wiemy, że w podróżnik piszemy wymienne ó.

Po drugie, ż sprawdzamy przez wymianę na dz – wystarczy zestawić formy: podróż i po drodze. To klasyczny przykład alternacji głoskowej, która potwierdza pisownię przez ż, a nie przez rz.

Zapamiętaj prostą zasadę: jeśli w powiązanym wyrazie pojawia się dz, to w formie wyjściowej piszemy ż. Podobnie działają pary takich słów jak wróżka – wróżyć – wrodziło czy droższy – drogi.