Czy zdarzyło ci się napisać agrawka zamiast agrafka? To jeden z tych ortograficznych potknięć, które mają bardzo logiczne wytłumaczenie. Poprawna forma to zawsze agrafka – przez f, nie przez w.

Skąd bierze się ten błąd? Winowajcą jest wymowa podczas odmiany. Gdy mówimy agrafki (dopełniacz liczby pojedynczej) lub agrafek (dopełniacz liczby mnogiej), głoska f sąsiaduje z dźwięcznymi samogłoskami, przez co nasz słuch może ją odbierać jako w. To zjawisko fonetyczne potrafi zmylić nawet uważnych użytkowników języka.

Kluczem do zapamiętania jest etymologia wyrazu. Słowo pochodzi z języka francuskiego – od agrafe, oznaczającego spinkę lub zapięcie. W języku polskim funkcjonuje też pokrewna forma agrafa, oznaczająca ozdobną zapinkę w większym rozmiarze. Zestawienie tych dwóch słów to gotowa pomocna reguła: tak jak mówimy szafa i szafka oraz lufa i lufka, tak samo mamy agrafa i agrafka – zawsze przez f.

Podsumowując: agrafka to jedyna poprawna forma. Zapis agrawka jest błędem wynikającym z mylenia wymowy z pisownią.