credo, kredo

Poprawna pisownia

Wyjaśnienie

Zastanawiasz się, czy pisać credo czy kredo? Dobra wiadomość – obie formy są w pełni poprawne i możesz stosować je zamiennie!

Słowo to pochodzi z łaciny, gdzie credo oznacza dosłownie 'wierzę’. W języku polskim funkcjonuje w dwóch znaczeniach: jako liturgiczne wyznanie wiary odmawiane podczas mszy oraz – w szerszym, potocznym sensie – jako zbiór fundamentalnych przekonań lub wartości, którymi kieruje się człowiek w życiu lub w pracy zawodowej.

Forma credo zachowuje oryginalną, łacińską pisownię i jest częściej spotykana zarówno w tekstach religijnych, jak i w publicystyce. Forma kredo to spolszczona wersja zapisu, dostosowana do polskich zasad fonetyki – piszemy tak, jak mówimy. Obydwie odmiany są uznawane przez słowniki języka polskiego za całkowicie poprawne, choć credo zdecydowanie dominuje w praktyce.

To słowo jest nieodmienne, co oznacza, że we wszystkich przypadkach gramatycznych zachowuje tę samą postać – niezależnie od tego, czy napiszesz je przez c, czy przez k.

Przykłady zastosowania

Wierni zebrani w kościele głośno odmówili credo podczas niedzielnej liturgii.

Uczciwość i szacunek do drugiego człowieka to jej osobiste kredo, od którego nigdy nie odstępuje.

Dziennikarz wyjaśnił w wywiadzie, że niezależność i docieranie do prawdy to credo całej redakcji.

Kredo tego trenera jest proste – ciężka praca i pokora zawsze przynoszą efekty.