Zastanawiasz się, jak poprawnie napisać to słowo – diwa czy diva? Dobra wiadomość: obie formy są w pełni akceptowane przez polskie normy językowe i możesz swobodnie używać każdej z nich.

Wyraz ten wywodzi się z języka włoskiego, w którym diva oznacza dosłownie 'boska’ lub 'boska kobieta’. Pierwotnie określano nim wybitne śpiewaczki operowe, a z czasem znaczenie rozszerzyło się na wszelkie wielkie gwiazdy – estrady, ekranu czy muzyki popularnej.

Forma diva to zapis oryginalny, zachowujący włoską pisownię. Korzystają z niej osoby ceniące bliskość z językiem źródłowym oraz w kontekstach, gdzie podkreślenie obcego, artystycznego rodowodu słowa ma znaczenie.

Forma diwa to natomiast spolszczona wersja zapisu, dostosowana do polskich zasad fonetycznych – litera w oddaje tutaj dźwięk wymawiany tak samo jak v w oryginale. Taki zapis ułatwia czytanie i wpisuje się w naturalną tendencję języka polskiego do przyswajania obcych wyrazów.

Oba warianty funkcjonują równolegle – wybór należy do piszącego i zależy wyłącznie od jego preferencji stylistycznych.