Czy zastanawiałeś się kiedyś, kiedy napisać dziękuję, a kiedy dziękuje? Obie formy są poprawne – wszystko zależy od tego, kto jest podmiotem zdania i w jakiej osobie się wypowiadasz.

Dziękuję to forma pierwszej osoby liczby pojedynczej – używasz jej wtedy, gdy to ty wyrażasz wdzięczność. Końcówka -ę jest charakterystyczna właśnie dla pierwszej osoby czasowników w czasie teraźniejszym (podobnie jak: mówię, piszę, chodzę). Kiedy mówisz bezpośrednio w swoim imieniu, sięgasz po tę formę.

Z kolei dziękuje to forma trzeciej osoby liczby pojedynczej – stosujesz ją, gdy opisujesz, że ktoś inny (on, ona, ono) wyraża podziękowanie. Końcówka -e pojawia się w trzeciej osobie (podobnie jak: mówi… – ale uwaga, ten czasownik jest regularny w swojej koniugacji, dlatego kończy się na -e, a nie -i).

Prosta wskazówka: zanim napiszesz, zadaj sobie pytanie – kto dziękuje? Jeśli to ja – piszę dziękuję. Jeśli to ktoś inny – piszę dziękuje.