Poprawna forma to dziura – z literą u. Zapis dzióra jest błędem ortograficznym, którego należy bezwzględnie unikać.

Skąd bierze się ta pomyłka? Część użytkowników języka polskiego błędnie kojarzy wyraz z grupą słów, w których wymiennie stosuje się ó i u. W przypadku słowa dziura jednak taka wymienność nigdy nie miała miejsca – forma z ó nie pojawia się ani w dawnej, ani we współczesnej polszczyźnie. Historycy języka potwierdzają, że zapis dziura przez u funkcjonował nieprzerwanie już od średniowiecza.

Nie istnieje żadna reguła gramatyczna, która automatycznie wskazywałaby na u w tym wyrazie – jego pisownię trzeba po prostu zapamiętać. Warto przy tym wiedzieć, że dziura ma kilka znaczeń: to zarówno otwór powstały wskutek uszkodzenia lub przetarcia, jak i naturalne zagłębienie w terenie czy przedmiocie. W języku potocznym słowo to opisuje też miejscowość odizolowaną od świata, pozbawioną infrastruktury i rozrywek.

Podsumowując: zawsze piszemy dziura, a forma dzióra to błąd, który nie ma żadnego uzasadnienia historycznego ani językowego.