Czy zdarzyło Ci się wahać, jak zapisać ten rzadki, lecz barwny czasownik – przez h czy przez ch? Jedyną poprawną formą jest haratać. Zapis charatać to błąd, który nie ma żadnego uzasadnienia ani etymologicznego, ani fonetycznego.
Skąd wzięło się to słowo? Haratać wywodzi się z karpackiej gwary pasterskiej i jest zapożyczeniem z języka ukraińskiego (ukr. harataty). To ważna wskazówka ortograficzna – wyrazy przejęte z języka ukraińskiego, węgierskiego, niemieckiego czy angielskiego bardzo często zachowują na początku literę h, a nie dwuznak ch. Właśnie ta zasada decyduje o pisowni omawianego czasownika.
Co dokładnie oznacza haratać? To czasownik opisujący czynność uderzania, drapania lub kaleczenia – zazwyczaj w sposób powtarzający się lub intensywny, prowadzący do uszkodzenia skóry czy powierzchni. Jego rodowód pasterski sprawia, że wciąż kojarzy się z kontaktem z ostrymi, szorstkimi materiałami lub przedmiotami.
Zapamiętaj prostą regułę: jeśli słowo pochodzi z języka wschodniosłowiańskiego lub innych języków, w których oryginał zaczyna się od h, po polsku również piszemy je przez h. Charatać nie istnieje w polskim słownictwie – to forma błędna i nienotowana w żadnym słowniku języka polskiego.
