hokus-pokus

Poprawna pisownia

hokuspokus, hokus pokus

Błędna forma

Wyjaśnienie

Zastanawiasz się, jak poprawnie zapisać to magiczne zaklęcie? Odpowiedź jest jedna: hokus-pokus – wyłącznie z łącznikiem. Formy hokuspokus (zapis łączny) oraz hokus pokus (zapis rozdzielny) są błędne i nie są akceptowane przez słowniki języka polskiego.

Dlaczego właśnie łącznik? W polskiej ortografii łącznikiem (-) zapisujemy zestawienia dwóch podobnie brzmiących wyrazów, które tworzą nierozłączną całość znaczeniową i zawsze występują razem. Takie pary mają charakter zestawienia równorzędnego – żaden z członów nie jest nadrzędny wobec drugiego, a oba elementy są ze sobą ściśle powiązane, tworząc jeden wyraz złożony. Podobnie zapisujemy np. lipa-mipa czy inne tego typu konstrukcje rymowane.

Warto zapamiętać, że hokus-pokus pełni w zdaniu funkcję wykrzyknika, czyli swoistego magicznego zaklęcia. Łącznik jest tutaj nie tylko wymogiem formalnym, ale też graficznie podkreśla nierozerwalność obu członów tej ekspresywnej formy.

Przykłady zastosowania

Kuglarze krzyknęli hokus-pokus i biała gołębica niespodziewanie wyfrunęła spod chusty.

Tata udawał czarodzieja, mamrotał hokus-pokus i chował monetę w dłoni ku uciesze dzieci.

Nie wystarczy powiedzieć hokus-pokus, żeby rozwiązać naprawdę trudny problem w pracy.

Widownia zamarła, gdy iluzjonista szepnął hokus-pokus i sprawił, że asystentka zniknęła ze sceny.

Ocena

Średnia ocena: 5 / 5. Liczba głosów: 46

Nasze materiały edukacyjne