Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak brzmi dopełniacz liczby mnogiej od słowa inwektywa? Wbrew pozorom, to nie jest takie oczywiste – i właśnie dlatego wiele osób popełnia tu błąd.

Inwektywa to rzeczownik rodzaju żeńskiego oznaczający obelgę, zniewagę lub ostre słowa skierowane przeciwko komuś. Wyraz pochodzi z języka łacińskiego – od słowa invectivus, czyli 'gromiący’. W liczbie mnogiej mówimy więc: te inwektywy.

Problem pojawia się przy odmianie przez przypadki. Dopełniacz liczby mnogiej (odpowiadający na pytanie 'czego?’) przyjmuje formę inwektyw – bez żadnej końcówki. To tak zwana końcówka zerowa, typowa dla rzeczowników żeńskich zakończonych w temacie na spółgłoskę twardą. Analogicznie odmieniamy np. 'ryba – ryb’, 'rysa – rys’ czy 'zmiana – zmian’.

Skąd bierze się błędna forma inwektywów? To efekt mylnej analogii – mówimy przecież 'głosów’, 'wierszów’ czy 'lodów’, jednak te wyrazy należą do rodzaju męskiego lub nijakiego i rządzą się innymi regułami deklinacyjnymi. Forma inwektywów jest niepoprawna i nie powinna pojawiać się w starannej polszczyźnie.

Zapamiętaj prostą zasadę: jeśli piszesz o wielu obelgach czy zniewagach, użyj formy inwektyw – tak jak 'tych inwektyw’, a nie 'tych inwektywów’.