Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego piszemy klęska, a nie klenska? To pytanie dotyczy jednej z ważniejszych reguł polskiej ortografii, która odnosi się do pisowni samogłosek nosowych.

Wyraz klęska oznacza dotkliwą porażkę, poważne niepowodzenie, ogromne zniszczenia wywołane przez siły natury, a także wszelkie nieszczęścia i dramaty losowe. To słowo pojawia się w wielu kontekstach – od historycznych bitew po sportowe zmagania i życiowe niepowodzenia.

Kluczowa zasada brzmi: w wyrazach rodzimych i zaadaptowanych do polszczyzny, przed spółgłoskami szczelinowymi (takimi jak s, z, sz, ż, f, w, ch), piszemy literę ę, a nie połączenie en. Dlatego właśnie zapis klenska jest błędny – intuicyjne wstawienie en zamiast ę łamie tę zasadę.

Podobnie piszemy choćby wyrazy takie jak gęsty, wąski czy tęsknota – wszędzie tam, gdzie przed spółgłoską szczelinową pojawia się dźwięk nosowy, zapisujemy go przy użyciu liter ę lub ą. Zapamiętanie tej reguły raz na zawsze pozwoli uniknąć kłopotliwych pomyłek w przyszłości.