Polszczyzna bywa przewrotna – dwa słowa brzmiące niemal identycznie mogą oznaczać zupełnie różne rzeczy. Tak właśnie jest z parą magnez i magnes. Obie formy są poprawne, ale każda z nich funkcjonuje w innym kontekście znaczeniowym.

Magnez to pierwiastek chemiczny o symbolu Mg, należący do grupy metali ziem alkalicznych. Używamy tego słowa, gdy mówimy o chemii, biologii lub żywieniu – na przykład wspominając o suplementach diety czy reakcjach chemicznych. To właśnie magnez spalany w laboratorium daje oślepiająco białe światło.

Magnes natomiast to przedmiot lub materiał wykazujący właściwości magnetyczne – przyciągający żelazo, nikiel czy kobalt. Słowo to obejmuje zarówno magnesy trwałe (jak podkowa magnetyczna), jak i elektromagnesy. Mianem magnesu określamy też popularną pamiątkę z wakacji przyczepianą do lodówki.

Prosta wskazówka: jeśli mówisz o pierwiastku z układu okresowego – użyj formy magnez. Jeśli masz na myśli przedmiot przyciągający metalowe rzeczy – napisz magnes.