Słowo niefart to potoczne określenie pecha, nieudanego zbiegu okoliczności. Jak każdy rzeczownik, podlega podstawowej regule ortograficznej dotyczącej partykuły nie: z rzeczownikami piszemy ją łącznie. Dlatego standardowa, poprawna forma to niefart – zapisana bez spacji, jako jedno słowo.
Kiedy jednak pojawia się osobno zapisane nie fart? Wyłącznie w sytuacji, gdy budujemy zdanie z wyraźnym przeciwstawieniem. Chodzi o konstrukcje, w których zaprzeczamy, że coś było akurat fartem (szczęściem, trafem), wskazując jednocześnie na coś zupełnie innego. W takim przypadku nie pełni rolę zaprzeczenia konkretnego rzeczownika, a nie przedrostka tworzącego nowe słowo.
Prosta wskazówka: jeśli możesz zastąpić niefart słowem pech lub brak szczęścia, pisz łącznie. Jeśli natomiast budujesz zdanie w stylu 'to nie fart, lecz coś innego’ – pisz osobno, podkreślając kontrast.
