nieustępliwy

Poprawna pisownia

nie ustępliwy

Błędna forma

Wyjaśnienie

Zastanawiasz się, jak poprawnie zapisać ten przymiotnik – razem czy osobno? Odpowiedź jest jednoznaczna: jedyną poprawną formą jest nieustępliwy – pisane łącznie, bez żadnej spacji.

Podstawowa zasada ortograficzna mówi, że partykułę nie łączymy z przymiotnikami w stopniu równym zawsze razem. Przymiotnik nieustępliwy to właśnie taki przypadek – oznacza kogoś trwającego przy swoim stanowisku, nieskłonnego do kompromisów. Ponieważ jest to forma podstawowa przymiotnika (stopień równy), obowiązuje pisownia łączna.

Zapis nie ustępliwy (rozdzielnie) to błąd ortograficzny, który nie ma żadnego uzasadnienia w polskich normach językowych. Pisownię rozdzielną stosuje się wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach – na przykład gdy w zdaniu pojawia się wyraźne przeciwstawienie (np. 'nie ustępliwy, lecz elastyczny’), jednak nawet wtedy wielu językoznawców zaleca formę łączną.

Zapamiętaj prostą regułę: przymiotnik w stopniu równym + nie = zawsze razem. Tak jak niecierpliwy, nieśmiały czy niezdecydowany – podobnie nieustępliwy to jeden wyraz.

Przykłady zastosowania

Mecenas był wyjątkowo nieustępliwy podczas negocjacji kontraktu i nie zgodził się na żadne ustępstwa.

Moja sąsiadka jest tak nieustępliwa, że zawsze dopina swego, niezależnie od okoliczności.

Trener okazał się nieustępliwy w kwestii dyscypliny – wymagał od zawodników punktualności na każdym treningu.

Czemu jesteś taki nieustępliwy i nie chcesz nawet wysłuchać mojej propozycji?

Ocena

Średnia ocena: 5 / 5. Liczba głosów: 20

Autorka
Picture of Małgorzata Woźna
Małgorzata Woźna

Polonistka, tworzy materiały o poprawnej polszczyźnie i przygotowuje uczniów do egzaminów.

Materiały edukacyjne
Kategorie produktów