Czy pisać nieuwaga czy nie uwaga? Odpowiedź zależy od kontekstu zdania i od tego, jaką rolę pełni w nim partykuła nie.

Podstawowa zasada ortograficzna jest prosta: partykułę nie z rzeczownikami piszemy łącznie. Wyraz nieuwaga to pełnoprawny rzeczownik oznaczający brak skupienia, roztargnienie lub niedopatrzenie. W zdaniach, w których opisujemy czyjś brak koncentracji lub popełniony przez to błąd, zawsze piszemy nieuwaga jako jedno słowo.

Wyjątek pojawia się wtedy, gdy w zdaniu zachodzi wyraźne przeciwstawienie – czyli gdy zestawiamy dwa różne pojęcia, np. uwagę z pochwałą lub naganą. W takim przypadku partykuła nie zaprzecza konkretnemu słowu i piszemy ją osobno: nie uwaga. Taki zapis sygnalizuje czytelnikowi, że chodzi o kontrast między dwoma rzeczami, a nie o roztargnienie jako cechę.

Prosty test: jeśli możesz zastąpić nie słowem lecz lub ale, pisz rozdzielnie. Jeśli nie – pisz łącznie.