Czy pisać nieznany razem, czy nie znany osobno? To pytanie, które potrafi przyprawić o ból głowy nawet wprawnych piszących. Na szczęście reguła jest prosta, gdy tylko zrozumiemy, co tak naprawdę chcemy wyrazić.
Pisownia łączna – 'nieznany’ to forma domyślna i najczęściej stosowana. Polskie zasady ortograficzne nakazują pisać partykułę nie z przymiotnikami w stopniu równym razem, jeśli całe wyrażenie zwyczajnie opisuje jakąś cechę. Mówimy wtedy o osobie lub rzeczy, której po prostu nie znamy, która nie jest nam znana – bez żadnego szczególnego nacisku czy przeciwstawienia. Tak jak piszemy nieprzyjemny, niemożliwy czy niedrogi, tak samo piszemy nieznany.
Pisownia rozdzielna – 'nie znany’ pojawia się wtedy, gdy w zdaniu zależy nam na wyraźnym przeciwstawieniu dwóch stanów lub cech. Kiedy budujemy konstrukcję w rodzaju nie znany, lecz… albo nie znany, a wręcz…, rozdzielamy obie cząstki, żeby podkreślić kontrast. W takim przypadku nie pełni rolę zaprzeczenia z mocnym ładunkiem emocjonalnym lub logicznym – sygnalizuje, że zaraz nastąpi coś nieoczekiwanego lub przeciwnego.
Krótko mówiąc: jeśli po prostu opisujesz kogoś lub coś jako anonimowe czy nierozpoznawalne, pisz łącznie. Jeśli budujesz wyraźne przeciwstawienie, pisz osobno.
