Wyrażenie od niechcenia bywa źródłem ortograficznych wątpliwości – i nic w tym dziwnego, skoro na pierwszy rzut oka można w nim dostrzec zarówno przysłówek, przyimek, jak i formę rzeczownikową. Jak zatem zapisać je poprawnie?

Jedyna dopuszczalna pisownia to od niechcenia – dwa oddzielne wyrazy. Wyrażenie to jest ustaloną jednostką frazeologiczną, która opisuje wykonywanie czegoś bez zaangażowania, jakby przy okazji, bez wyraźnej chęci ani starania. W polskiej ortografii tego typu połączenia przyimkowe zawsze piszemy rozdzielnie, niezależnie od tego, czy zachowują znaczenie dosłowne, czy przenośne.

Forma od nie chcenia jest błędna – rozbijanie wyrazu niechcenia na dwie części nie ma uzasadnienia w żadnej regule pisowni. Człon nie- łączy się tu z rzeczownikiem odczasownikowym w jedną całość, tworząc słowo niechcenie, które piszemy łącznie.

Z kolei zapis odniechcenia jako jedno słowo to błąd wynikający z mylnego potraktowania całego wyrażenia przyimkowego jako zlepku liter. Przyimek od zawsze pozostaje osobnym wyrazem i nie łączymy go z następnym słowem.

Podsumowując: od niechcenia – przyimek i rzeczownik oddzielnie, a człon nie- razem z chceniem. Prosto i logicznie!