Słowo ojczyzna należy do tych wyrazów, których pisownia nie jest sztywno określona przez jedną zasadę – decyduje tu przede wszystkim kontekst i intencja piszącego.

W większości sytuacji słowo to zapisujemy małą literą, traktując je jako zwykły rzeczownik pospolity. Tak będzie poprawnie w tekstach neutralnych, naukowych, szkolnych czy informacyjnych, gdzie ojczyzna funkcjonuje jako pojęcie ogólne.

Jednak język polski dopuszcza również zapis wielką literą – Ojczyzna – gdy autor chce w ten sposób wyrazić szczególny szacunek, przywiązanie lub uczucie do swojego kraju. To tzw. wielka litera uczuciowa, która pojawia się zwłaszcza w tekstach patriotycznych, poetyckich, przemówieniach czy osobistych wyznaniach. Wielka litera nadaje słowu podniosły, uroczysty charakter.

Obie formy są więc poprawne – wybór między nimi zależy od tego, czy piszemy neutralnie, czy chcemy podkreślić emocjonalne znaczenie tego słowa.