Czy na zaproszeniu powinniśmy napisać osoba towarzysząca czy Osoba Towarzysząca? Odpowiedź zależy od kontekstu – i tu kryje się ważna reguła ortograficzna, o której wiele osób nie wie.

W codziennym, neutralnym użyciu wyrażenie osoba towarzysząca to zwykłe połączenie rzeczownika z imiesłowem przymiotnikowym i nie wymaga wielkich liter. Problem pojawia się jednak w szczególnym kontekście: na zaproszeniach, winietkach stołowych i oficjalnych dokumentach okolicznościowych wyrażenie to nabiera charakteru tytularnego, stając się swoistym oznaczeniem osoby – niemal jak tytuł grzecznościowy.

W takich sytuacjach obowiązuje zasada pisowni wielką literą obu członów: Osoba Towarzysząca. Wynika to z analogii do zasad dotyczących tytułów i form grzecznościowych stosowanych w korespondencji oficjalnej, gdzie szacunek wobec adresata wyrażamy właśnie przez użycie wielkich liter. Zaproszenie kierowane do konkretnej osoby wraz z jej partnerem lub partnerką traktuje Osobę Towarzyszącą jako swoistą, wyróżnioną rolę – stąd wielkie litery.

Podsumowując: jeśli piszesz zaproszenie, winietę na stół bankietowy lub oficjalny dokument okolicznościowy, zawsze zapisuj Osoba Towarzysząca – obydwa człony wielką literą.