Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak poprawnie zapisać słowo oznaczające mężczyznę całkowicie uległego swojej partnerce? Odpowiedź jest jedna: pantoflarz – wyłącznie przez rz, nigdy przez ż.

Forma pantoflaż to błąd ortograficzny, który pojawia się pod wpływem wymowy – obie wersje brzmią bowiem niemal identycznie. W piśmie jednak obowiązuje jednoznaczna reguła: rzeczowniki zakończone na -arz oraz -erz zawsze piszemy przez rz. Dotyczy to takich słów jak kucharz, lekarz, malarz, tokarz czy właśnie pantoflarz.

Skąd wzięło się to słowo? Pierwotnie pantoflarz oznaczał rzemieślnika zajmującego się wyrobem miękkich pantofli domowych – a więc był to po prostu rodzaj szewca. Z czasem znaczenie rozszerzyło się o sens przenośny i potoczny: dziś pantoflarz to mężczyzna ulegający woli żony lub partnerki, nierzadko z wyraźnym odcieniem ironicznym lub żartobliwym. Właśnie to rzemieślnicze, zawodowe pochodzenie wyrazu tłumaczy jego pisownię – -arz to typowy sufiks tworzący nazwy wykonawców zawodów i czynności w języku polskim.

Zapamiętaj prostą zasadę: jeśli słowo kończy się na -arz, zawsze sięgaj po dwuznak rz. Żadnych wyjątków, żadnych kompromisów.