Czy larwa chrabąszcza to pędrak czy pendrak? To pytanie sprawia kłopot wielu osobom, bo wymowa tego słowa może mylić. Odpowiedź jest jednoznaczna – jedyna poprawna forma to pędrak.

Skąd bierze się ten błąd? Wymowa słowa pędrak sprawia, że ucho może usłyszeć sekwencję en zamiast samogłoski nosowej. To zjawisko językowe zwane unosowieniem samogłoski przed spółgłoską nosową sprawia, że litera ę w tej pozycji brzmi podobnie do połączenia en. Stąd pokusa, by pisać pendrak – tak jak się słyszy, a nie tak jak należy.

Warto jednak zapamiętać, że polszczyzna zapisuje to zjawisko literą ę, a nie jako en. Analogicznie postępujemy z takimi słowami jak kędzior (nie: kendzior) czy pędzel (nie: pendzel). Zasada jest prosta – jeśli przed spółgłoską masz do czynienia z nosowym brzmieniem samogłoski, sięgasz po ę, nie po zapis fonetyczny.

Podsumowując: larwa żuka czy chrabąszcza to zawsze pędrak – przez ę. Forma pendrak jest błędem ortograficznym.