Skrót PR pochodzi od angielskiego wyrażenia Public Relations, które oznacza zarządzanie relacjami z otoczeniem – budowanie wizerunku, komunikację z mediami i kreowanie pozytywnego odbioru firmy lub osoby publicznej. W języku polskim obowiązuje zapis literowy PR, zgodny z oryginalną formą angielską.

Skąd bierze się błędny zapis pijar? To po prostu fonetyczna transkrypcja wymowy skrótu – w mowie potocznej czytamy go jako 'pi-jar’, co niektórzy próbują oddać na piśmie. Jest to jednak forma niepoprawna i nieakceptowana przez normy językowe. Zapis PR należy traktować jak skrót, który w tekście odczytujemy zgodnie z brzmieniem angielskich liter, ale zapisujemy zawsze wielkimi literami bez rozwijania do postaci fonetycznej.

Warto pamiętać, że skrót PR odmienia się w języku polskim – mówimy np. 'specjalista od PR-u’ czy 'działania PR-owe’, gdzie końcówki fleksyjne dołączamy po myślniku lub bezpośrednio do skrótu. Forma pijar mogłaby pretendować do miana potocznej nazwy własnej tego zawodu, jednak w piśmie oficjalnym, publicystycznym i biznesowym zawsze używamy zapisu PR.