Jeśli zastanawiasz się, jak poprawnie zapisać to słowo, odpowiedź jest jedna: pseudo-Polak – z łącznikiem między przedrostkiem a resztą wyrazu. Ani zapis łączny pseudoPolak, ani rozdzielny pseudo Polak nie są akceptowane przez normy języka polskiego.
Skąd ten wyjątek? Ogólna zasada ortograficzna mówi, że przedrostki – zarówno rodzime, jak i zapożyczone z innych języków – piszemy łącznie z wyrazami, do których się przyłączają. Tak jest choćby z pseudo- w słowach takich jak pseudonauka czy pseudoekspert. Jednak reguła ta ma pewien istotny wyjątek: gdy przedrostek łączy się z nazwą własną – taką jak nazwa narodowości, nazwisko lub nazwa geograficzna – między nimi należy postawić łącznik.
Wyraz Polak to właśnie nazwa własna – oznacza przynależność do konkretnego narodu i piszemy go wielką literą. Dlatego połączenie pseudo- z Polakiem wymaga łącznika: pseudo-Polak. Wielka litera członu Polak pozostaje bez zmian – łącznik jej nie zastępuje ani nie eliminuje.
Zapis pseudoPolak z wielką literą w środku wyrazu to tzw. CamelCase, czyli styl stosowany w programowaniu, a nie w polskiej ortografii. Z kolei zapis rozdzielny pseudo Polak sugerowałby, że pseudo to osobny wyraz, co jest błędem – jest to przedrostek, który musi być graficznie połączony z wyrazem podstawowym, właśnie za pomocą łącznika.
