Zastanawiasz się, jak poprawnie powiedzieć: puf czy pufa? Odpowiedź może zaskoczyć wiele osób, bo w codziennej mowie nagminnie słyszy się formę żeńską, tymczasem słowniki języka polskiego są tu jednoznaczne – poprawna jest wyłącznie forma puf.
Skąd wzięła się ta wątpliwość? Wyraz puf trafił do polszczyzny z języka francuskiego, gdzie pouf jest rzeczownikiem rodzaju męskiego. Co ciekawe, nazwy mebli służących do siedzenia mają w języku polskim ugruntowaną tradycję bycia rzeczownikami rodzaju męskiego – wystarczy pomyśleć o takich słowach jak fotel, stołek czy taboret. Forma pufa – choć mocno zakorzeniona w potocznym użyciu – nie ma żadnego uzasadnienia gramatycznego ani etymologicznego.
Błędna forma pufa powstała prawdopodobnie przez analogię do rzeczowników rodzaju żeńskiego kończących się na -a, takich jak kanapa czy sofa. To zrozumiały, lecz nieprawidłowy mechanizm. Pamiętaj zatem: mebel do siedzenia, który stawiamy często przed kanapą lub w rogu pokoju, to zawsze puf – tak jak fotel, nie fotela.

















