Jedyna poprawna forma to różdżka – zapis przez ż, nie przez cz. Błędna postać różczka jest wyłącznie pułapką fonetyczną, w którą wpadają nawet uważni użytkownicy języka polskiego.

Skąd bierze się ten błąd? Podczas szybkiej wymowy połączenie głosek dż ulega naturalnemu uproszczeniu i brzmi podobnie do cz. To zjawisko czysto artykulacyjne – tak po prostu łatwiej mówić. Ortografia jednak rządzi się innymi prawami niż fonetyka i nie zawsze odzwierciedla dokładnie to, co słyszymy.

Kluczem do zapamiętania poprawnej pisowni jest etymologia wyrazu. Różdżka to zdrobnienie od słowa rózga. W procesie słowotwórczym dochodzi do tzw. oboczności g:dż (podobnie jak w parach: gwiazda – dżdżownica, droga – dróżka). Zachowanie litery ż w wyrazie różdżka jest więc bezpośrednią konsekwencją jej obecności w słowie rózga. Gdy następnym razem poczujesz pokusę napisania różczka, przypomnij sobie: rózga – różdżka, tak jak droga – dróżka.

Samo słowo różdżka ma dwa główne znaczenia: pierwsze to cienka gałązka lub witka przypisywana czarodziejom i wróżbitom w baśniach i legendach, drugie zaś to rozwidlony pręt używany przez radiestetów do poszukiwania wód gruntowych lub minerałów.