Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego piszemy sól, a nie sul? Odpowiedź kryje się w jednej z podstawowych zasad polskiej ortografii dotyczącej litery ó.

Zasada jest prosta: ó piszemy wtedy, gdy w pokrewnych formach lub wyrazach wymienia się ono na o, e lub a. W przypadku słowa sól wystarczy odmienić je przez przypadki – dopełniacz liczby pojedynczej brzmi soli. Widzimy więc wyraźnie, że ó przechodzi w o, co jednoznacznie potwierdza pisownię przez ó.

Dodatkowym dowodem jest rodzina wyrazów pokrewnych. Czasownik posolić czy rzeczownik solniczka również zawierają o w miejscu, gdzie w wyrazie podstawowym stoi ó. To klasyczny mechanizm wymiany samogłosek, który pomaga nam rozstrzygnąć wątpliwości ortograficzne.

Forma sul jest błędna, ponieważ nie istnieje żadna reguła, która uzasadniałaby zapis przez samo u. Litera u nie wymienia się z innymi samogłoskami w odmianie tego wyrazu, dlatego jej użycie byłoby niezgodne z zasadami polskiej pisowni.