Czy zdarzyło ci się napisać strikte i zastanawiać się, czy to na pewno poprawna forma? To bardzo częsty błąd, który wynika wprost z tego, jak to słowo brzmi w mowie potocznej. Tymczasem jedyna dopuszczalna pisownia to stricte – przez c, nie przez k.

Skąd pochodzi ten wyraz? Stricte to przysłówek wywodzący się z języka łacińskiego, w którym oznaczał 'ściśle, dokładnie, w wąskim sensie’. Polszczyzna przyjęła go w oryginalnej formie zapisu, dlatego zachowujemy łacińską pisownię z połączeniem liter ct. Wymowa zbliżona do 'strikte’ bywa myląca, jednak nie ma wpływu na pisownię – podobnie jak w wielu innych zapożyczeniach, to etymologia i tradycja ortograficzna wyznaczają właściwy zapis.

Warto też znać pewną pułapkę składniową: połączenie sensu stricte jest niepoprawne. Jeśli chcemy odwołać się do klasycznego łacińskiego wyrażenia, używamy formy sensu stricto. Samodzielny przysłówek stricte jest natomiast jak najbardziej poprawny i chętnie stosowany w języku polskim.

Podsumowując: stricte – tak, strikte – zdecydowanie nie.