trudno czytelny

Poprawna pisownia

trudnoczytelny

Błędna forma

Wyjaśnienie

Czy piszemy trudno czytelny razem, czy może rozdzielnie? To pytanie pojawia się częściej, niż mogłoby się wydawać – szczególnie w kontekście opisywania niewyraźnego pisma, skomplikowanych dokumentów czy zawiłych tekstów. Odpowiedź jest jednoznaczna: poprawna forma to trudno czytelny – czyli dwa osobne wyrazy.

Klucz do zrozumienia tej zasady leży w analizie gramatycznej obu składników. Wyraz trudno pełni tu funkcję przysłówka – odpowiada na pytanie jak? i bezpośrednio określa właściwość wyrażoną przez drugi człon. Wyraz czytelny to natomiast przymiotnik. Kiedy przysłówek określa przymiotnik lub imiesłów przymiotnikowy, zgodnie z zasadami polskiej ortografii zapisujemy takie połączenie rozdzielnie.

Mechanizm jest podobny jak w innych dobrze znanych wyrażeniach: łatwo dostępny, słabo zaludniony czy głęboko zakorzeniony. We wszystkich tych przypadkach mamy do czynienia z przysłówkiem modyfikującym przymiotnik – i we wszystkich piszemy je osobno.

Błędna forma trudnoczytelny (pisana łącznie) to typowy ortograficzny pułapka. Zapis złączony sugerowałby, że mamy do czynienia ze złożeniem słowotwórczym, co nie odpowiada naturze tego wyrażenia. Warto zapamiętać tę regułę raz na zawsze – przysłówek plus przymiotnik to zawsze zapis rozdzielny.

Przykłady zastosowania

Lekarz wypisał receptę, ale jego trudno czytelny charakter pisma sprawił, że farmaceuta musiał kilka razy prosić o powtórzenie.

Instrukcja obsługi urządzenia okazała się trudno czytelna ze względu na zbyt małą czcionkę i słaby kontrast.

Czy możesz przepisać ten trudno czytelny fragment dokumentu, zanim wyślemy go do klienta?

Stary rękopis był trudno czytelny, więc historycy musieli posłużyć się lupą i specjalnym oświetleniem.

Nasze materiały edukacyjne