Jedyna poprawna forma tego wyrazu to wachlarz – z połączeniem liter ch w środku oraz rz na końcu. Wszystkie inne warianty, takie jak wahlarz, wahlasz czy wachlasz, są błędami ortograficznymi.

Skąd pochodzi ten wyraz i dlaczego tak się pisze? Wachlarz trafił do języka polskiego z języka niemieckiego (niem. Fächer), co bezpośrednio tłumaczy obecność dwuznaku ch w zapisie. To klasyczny przykład zapożyczenia, które zachowało ślad swojego pochodzenia w pisowni.

Końcówka -arz (a nie -asz) to z kolei typowa cecha wielu polskich rzeczowników rodzaju męskiego – wystarczy pomyśleć o słowach takich jak lekarz, drukarz czy zegarmistrz. Błąd z końcówką -asz wynika z tego, że w naturalnej, potocznej wymowie głoska rz brzmi podobnie do sz, co prowadzi do zapisywania wyrazu tak, jak go słyszymy, zamiast tak, jak powinniśmy go pisać.

Warto zapamiętać: wachlarz to wyraz z ch i rz – oba te elementy są niezbędne i niezmienne.