Czy ktoś, kto wtyka nos w nieswoje sprawy, to osoba wścibska czy wścipska? Odpowiedź jest jednoznaczna – poprawna forma to wścibski, przez literę b. Forma wścipski jest błędem, choć bardzo często pojawia się w mowie potocznej.

Skąd bierze się to powszechne nieporozumienie? Winowajcą jest zjawisko fonetyczne zwane ubezdźwięcznieniem wstecznym. W wymowie dźwięczna spółgłoska b sąsiaduje z bezdźwięcznym s, przez co ulega ubezdźwięcznieniu i brzmi jak p. Narządy mowy niejako 'idą na skróty’, dopasowując sąsiadujące głoski do siebie. Efekt jest taki, że wielu mówiących słyszy i wymawia wścipski, mimo że poprawny zapis wymaga b.

Warto pamiętać, że pisownia nie zawsze oddaje wymowę – i właśnie ten przypadek jest tego klasycznym przykładem. Dodatkową wskazówką jest etymologia wyrazu: wścibski wywodzi się od słowa wścibić (wcisnąć, wetknąć), a w dalszej kolejności nawiązuje do niemieckiego Kiebitz, oznaczającego natrętnego obserwatora. Rdzeń wyrazu wyraźnie wskazuje na literę b, która pojawia się też w pokrewnych formach, jak choćby wścibić się czy wścibstwo.

Jak zapamiętać tę zasadę? Pomyśl o czasowniku wścibić nos – skoro tam piszemy b, tak samo postępujemy w przymiotniku wścibski.