Zastanawiasz się, czy pisać tuja czy thuja? Dobra wiadomość – obie formy są w pełni poprawne i możesz ich używać wymiennie bez żadnych obaw!

Skąd taka dowolność? Wszystko wyjaśnia historia tej nazwy. Popularne drzewko iglaste, znane też jako żywotnik, zawdzięcza swoją nazwę łacińskiej klasyfikacji botanicznej. W naukowym systemie Karola Linneusza roślina ta figuruje pod nazwą Thuja – i właśnie stamtąd pochodzi polska nazwa. Z biegiem czasu język polski przyswoił to słowo na dwa sposoby: jako thuja – zachowując oryginalną, łacińską pisownię z charakterystycznym połączeniem liter th – oraz jako tuja, w formie uproszczonej, lepiej dopasowanej do polskich zasad ortograficznych.

Wersja tuja jest dziś częściej spotykana w codziennym języku i ogrodniczych poradnikach, natomiast thuja chętnie stosowana jest w tekstach naukowych, botanicznych czy przy opisach gatunków. Oba zapisy znajdziesz w słownikach języka polskiego jako równoprawne.