Zestawienie choć i chodź to klasyczna pułapka językowa – obie formy są poprawne, lecz należą do zupełnie różnych kategorii gramatycznych i nie można ich stosować wymiennie.

Choć to spójnik lub partykuła. Jako spójnik służy do łączenia zdań o treści przeciwstawnej – podobnie jak jednak czy mimo że. Można go swobodnie zastąpić dłuższą formą chociaż, która jest jego pełnym odpowiednikiem. Jako partykuła pełni funkcję uwydatniającą – podkreśla lub intensyfikuje przekaz, np. w wyrażeniach takich jak choć trochę czy choć raz.

Chodź natomiast to forma trybu rozkazującego czasownika chodzić. Używamy jej, gdy wzywamy kogoś do przyjścia, towarzyszenia nam lub podjęcia jakiegoś działania. To po prostu polecenie lub zaproszenie skierowane do drugiej osoby.

Jak je odróżnić? Wystarczy sprawdzić, czy dany wyraz można zastąpić słowem chociaż – jeśli tak, piszemy choć. Jeśli natomiast chodzi o wezwanie do ruchu lub działania, piszemy chodź.