Jedyna poprawna forma to gąska. Zapisy takie jak gązka czy gonska są błędami ortograficznymi, które nie mają żadnego uzasadnienia w języku polskim.

Jak zapamiętać pisownię tego słowa? Wystarczy sięgnąć po sprytną wskazówkę ukrytą w samym języku. Gąska to zdrobnienie od wyrazu gęś, a w polskiej ortografii obowiązuje prosta zasada: literę ą piszemy wtedy, gdy w pokrewnym wyrazie lub innej formie tego samego słowa wymienia się ona na ę. Para gąska – gęś to doskonały przykład tej wymiany: ta sama samogłoska przyjmuje różne postacie zależnie od formy słowa.

Skąd bierze się s zamiast spodziewanego ś? To efekt kolejnej regularnej wymiany głosek, typowej dla polskiej fleksji i słowotwórstwa. Głoska ś (jak w wyrazie gęś) przechodzi w s w formach takich jak gąska, gąsior czy gąsiątko. Zapis gązka sugerowałby błędną wymowę i łamałby zasady alternacji głoskowych rządzące polszczyzną.

Błąd gonska wynika natomiast z fonetycznej pułapki: polska litera ą przed spółgłoskami zwartymi bywa wymawiana przez niektórych mówiących bliżej głoski on lub om, lecz pisownia zawsze opiera się na etymologii i systemie wymiany głosek, a nie na potocznej wymowie.