Słowo geniusz potrafi zaskoczyć – w dopełniaczu liczby pojedynczej przyjmuje dwie różne końcówki: -a lub -u. Co ciekawe, wybór końcówki nie jest przypadkowy – zależy od tego, o czym dokładnie mówimy.

Forma geniusza (z końcówką -a) odnosi się do konkretnej osoby – człowieka obdarzonego wyjątkowymi zdolnościami, kogoś wybitnego, niezwykłego. Mówimy więc o kimś z krwi i kości: o wybitnym artyście, naukowcu, myślicielu. Końcówka -a w dopełniaczu jest typowa właśnie dla rzeczowników osobowych rodzaju męskiego.

Forma geniuszu (z końcówką -u) natomiast wskazuje na abstrakcyjną cechę – najwyższy poziom talentu, wyjątkowość umysłu, ponadprzeciętne zdolności jako pojęcie, a nie jako człowiek. Mówimy wówczas o przejawie geniuszu, iskrze geniuszu, podziwiamy geniusz zawarty w dziele czy idei.

Prosta wskazówka: gdy możesz zastąpić słowo geniusz wyrażeniem wybitna osoba, wybierz formę geniusza. Gdy chodzi o wyjątkowy talent lub zdolność, wybierz geniuszu.