Zastanawiasz się, jak poprawnie napisać tę słynną pieśń bożonarodzeniową – kolęda czy kolenda? Odpowiedź jest jednoznaczna: jedyną poprawną formą jest kolęda, zapisywana z nosową literą ę.

Forma kolenda to częsty błąd, który może się kojarzyć z intuicyjnym zapisem fonetycznym. W mowie potocznej dźwięk ę bywa wymawiany niewyraźnie, co sprawia, że niektórzy zapisują to słowo przez en. Tymczasem ortografia tego wyrazu jest ściśle ustalona i nie podlega wyjątkom.

Słowo kolęda wywodzi się z łacińskiego calendae, oznaczającego pierwszy dzień miesiąca – stąd też pierwotnie wiązało się z życzeniami i obrzędami noworocznymi. Z biegiem czasu znaczenie słowa ewoluowało i dziś kolęda oznacza przede wszystkim pieśń o tematyce bożonarodzeniowej. To słowo funkcjonuje też w znaczeniu ludowego obrzędu, podczas którego przebrani kolędnicy wędrują od domu do domu, oraz jako potoczna nazwa duszpasterskich odwiedzin parafian przez kapłanów po świętach Bożego Narodzenia.

Zapamiętaj prostą zasadę: skoro piszemy święta przez ę, tak samo piszemy kolędę – oba słowa łączy ta sama nosowa litera i ten sam świąteczny nastrój!