Forma nieuzupełnione czy nie uzupełnione? Obie są poprawne – wszystko zależy od tego, co chcemy powiedzieć w danym zdaniu. To klasyczny przypadek, w którym ortografia ściśle łączy się ze znaczeniem wypowiedzi.
Pisownia łączna: nieuzupełnione – wybieramy ją wtedy, gdy słowo pełni funkcję zwykłego przymiotnika w stopniu równym i po prostu opisuje cechę czegoś. Partykuła nie zlewa się z wyrazem w jedną całość znaczeniową, tworząc nowe określenie. Przykładowo, nieuzupełnione ćwiczenia to po prostu ćwiczenia, których nikt nie wypełnił – brak tu jakiegokolwiek kontrastu czy przeciwstawienia.
Pisownia rozdzielna: nie uzupełnione – pojawia się wtedy, gdy zdaniu zależy nam na wyraźnym podkreśleniu przeciwieństwa lub zaprzeczeniu. Najczęściej taka konstrukcja idzie w parze ze spójnikami lecz, ale, tylko itp., które wprost wskazują na kontrast z czymś innym. Rozdzielna pisownia sygnalizuje, że chcemy zestawić dwa stany lub właściwości.
Krótko mówiąc: jeśli opisujesz cechę bez żadnego szczególnego nacisku – pisz łącznie. Jeśli natomiast zależy ci na zaakcentowaniu przeciwieństwa, kontrastu lub zaprzeczenia – pisz rozdzielnie.
