Poprawna forma to chrabąszcz – i tylko taka. Zapisy w rodzaju hrabąszcz, chrabonszcz czy jakiekolwiek inne warianty są błędami ortograficznymi, których warto się wystrzegać.

Skąd pochodzi ta trudna pisownia? Wyraz chrabąszcz ma rodowód głęboko zakorzeniony w historii języka polskiego. Jego zapis z połączeniem ch na początku oraz samogłoską nosową ą w środku sięga kilkuset lat wstecz – słowo to pojawiało się w polskich słownikach już w XV wieku. Wywodzi się z prasłowiańskiego rdzenia, który przez wieki stopniowo przybierał dzisiejszą postać.

Dlatego pisownię wyrazu chrabąszcz trzeba po prostu zapamiętać. Nie istnieje żadna ogólna reguła ortograficzna, która jednoznacznie tłumaczyłaby, dlaczego piszemy ch zamiast h ani dlaczego pojawia się ą zamiast on. To tak zwana pisownia historyczna – utrwalona przez tradycję i słowniki, a nie wywiedziona z zasad fonetycznych.

Najczęstszy błąd to zamiana ch na samo h (czyli zapis hrabąszcz) oraz zastąpienie litery ą przez połączenie on (co daje błędne formy chrabonszcz). Warto zapamiętać, że chrabąszcz – ten niewielki brązowy chrząszcz – ma w swej nazwie aż dwie pułapki ortograficzne naraz.