Zastanawiasz się, jak poprawnie napisać formę zależną od imienia Maria? Odpowiedź jest jednoznaczna – jedyną poprawną formą jest Marii, a zapis Mari to błąd językowy.

Skąd to podwójne ii? Klucz tkwi w budowie samego imienia. Maria należy do grupy wyrazów zakończonych w mianowniku na -ia (tak jak np. Italia, Sofia, furia czy nadzieja). W języku polskim wyrazy tej grupy tworzą dopełniacz, celownik i miejscownik liczby pojedynczej przez dodanie końcówki -i do tematu, który już zawiera literę i. Efektem jest charakterystyczne, podwójne ii na końcu.

Warto zapamiętać, że forma Marii pełni aż trzy funkcje w liczbie pojedynczej: jest dopełniaczem (np. nie ma Marii), celownikiem (np. powiedz Marii) oraz miejscownikiem (np. o Marii). Ta sama zasada obowiązuje dla innych imion i rzeczowników kończących się na -ia, takich jak Julii, Zofii czy harmonii.

Forma Mari jest po prostu błędna – brakuje w niej jednej litery i, co stoi w sprzeczności z polską regułą odmiany wyrazów na -ia.