Kiedy piszemy artykuł, list czy esemes, często na końcu chcemy dodać jakąś informację, której z różnych przyczyn nie zawarliśmy w tekście głównym. W takiej sytuacji decydujemy się na dopisek zwany postscriptum. Jak poprawnie zapisać ten skrótowiec?

„Sweter” czy „swetr” – która forma jest poprawna i dlaczego? Jakie argumenty stoją za tym, żebyśmy mówili „sweter”, a jakie przemawiają za formą „swetr”? Który wyraz ostatecznie jest uznawany za poprawny?

Ożenić się, wyjść za mąż, wziąć ślub – w jakich sytuacjach możemy użyć tych wyrażeń? Ożenić się może wyłącznie mężczyzna, wyjść za mąż – wyłącznie kobieta. Jakiej formy użyć, kiedy chodzi nam o połączenie się dwojga ludzi?

Oni „karają”, oni „karzą”, a może oni „każą” – która forma jest poprawna? Dwie z podanych form można odnaleźć w słownikach, ale oznaczają one coś zupełnie innego. Jedna forma stanowi błąd językowy. Sprawdź, co oznaczają poprawne formy i który wyraz z podanych jest niepoprawny.

Możemy czuć się „niedobrze” czy „nie dobrze”? Wyglądamy „nieźle” czy „nie źle”? Uważamy, że ktoś zachował się „niemiło” czy „nie miło”? Czyli... czym są przysłówki i jak piszemy „nie” z przysłówkami – razem czy osobno?

Formułowanie dat to problem wielu Polaków. Nierzadko nie potrafimy bezbłędnie określić dnia i roku, który aktualnie mamy. Tymczasem sprawa jest prosta. No więc... „dwa tysiące dziewiętnasty” czy „dwutysięczny dziewiętnasty” – na który rok czekamy?

Często spotykanymi formami są „wziąć coś na tapetę” (w rozumieniu: zająć się czymś) lub „temat wraca na tapetę” (w rozumieniu: znowu zająć się jakimś zagadnieniem). Tymczasem obie te formy są błędne! Jak zatem mówić, żeby nie popełniać błędów?

Cudzysłów to wyraz, którego odmiana sprawia kłopoty wielu Polakom. Kiedy chcemy zaznaczyć, że to, co powiedzieliśmy, nie jest dosłownie, twierdzimy, że powiedzieliśmy to „ w cudzysłowiu”. Tymczasem taka forma w polszczyźnie w ogóle nie występuje!

Wyraz liczba nie jest synonimem wyrazu ilość. Oba te wyrazy określają oczywiście liczebność, ale nie oznaczają dokładnie tego samego. W języku polskim innym słowem określamy rzeczowniki policzalne, a innym – rzeczowniki niepoliczalne.

„Punktu” czy „punkta” - która forma jest poprawna? Zabrakło nam do wygranej jednego punktu czy punkta? „Tortu” czy „torta”? Prosimy o dokładkę tortu czy torta? Odpowiedź i uzasadnienie na blogu.

Pewnie wielu z nas, z racji nadchodzących mistrzostw świata, zada sobie niebawem pytanie o odmianę wyrazu „mecz”. Nie widzieliśmy dwóch ostatnich „meczów” czy „meczy” naszej reprezentacji? Mamy dosyć ciągłych analiz „meczów” czy „meczy”?

„Pokojów”, „pokoi” czy może „pokoji” – która forma jest poprawna i dlaczego? Który z wymienionych wyrazów należy do normy wzorcowej, który do uzusu, a który jest błędem językowym? Odpowiedź w poście.

„Zawieźć” i „zawieść” to formy, które niezwykle często mylą się Polakom. Obie z nich są poprawne, to znaczy – funkcjonują w języku, ale oznaczają coś zupełnie innego. „Zawieźć” pochodzi bowiem od „zawozić”, natomiast „zawieść” od „zawodzić”.

Polacy mają problem z odmianą słowa „jeździć” w trzech formach. I tak mówimy błędnie „jeździj”, „jeździjcie”, „jeździjmy” zamiast poprawnych „jeźdź”, „jeźdźmy”, „jeźdźcie”. Dlaczego dziwnie brzmiące formy są poprawne? Odpowiedź w poście.

Aktualnie nie wyobrażamy sobie życia bez internetu, a co za tym idzie – często o nim mówimy. I tu pojawia się pewna językowa zagwozdka. Informacji poszukujemy „w internecie” czy też może „na internecie”? Odpowiedź w poście.